پایگاه خبری الجزیره در مقاله‌ای به قلم "عدنان ابوعامر " ابعادبحران های فراروی ارتش رژیم صهیونیستی و کاهش بی سابقه روحیه نظامیان این ارتش را مورد بررسی قرار داد.عدنان ابوعامر نویسنده و تحلیلگر مسایل نظامی در مقاله‌ خود درباره ارتش اسرائیل می‌نویسد: ابتدا باید بگویم که کسی تصور نکند که این مقاله سعی دارد تا قدرت اسرائیل را از لحاظ سیاسی، نظامی یا علمی کم نشان دهد، بلکه قصد دارد تا ضمن عمل به مسئولیت خود تصویری واقعی از این رژیم و ماهیت آن را به دور از بزرگ‌نمایی و کوچک‌نمایی، افراط و تفریط و ... نشان دهد، بویژه اینکه همچنان در میان بخش بزرگی از اعراب، ارتش اسرائیل به عنوان قدرت و ارتش شکست‌ناپذیر مطرح است.

_ ارتش غیرقابل اطمینان

  ابوعامر در این مقاله تاکید می‌کند که چهره داخلی رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که هر کسی که در ارتش این رژیم خدمت می کند، از جایگاه بالایی در اسرائیل برخوردار است، این فرد همچنین از احترام خاص و تقدیر ویژه‌ای نیز در میان مردم برخوردار است، البته این نزدیکی میان ارتش و مردم که با توجه به اهمیت خدمت نظامی به عنوان یک عامل مرکزی در وابستگی مدنی به شمار می‌رود، در بسیاری از بخش‌ها به یک عامل حاشیه‌ای تبدیل شده است. این در حالی است که در مرکزیت و جایگاه ارتش اسرائیل نیز با توجه به بیداری فرهنگی صهیونیستها در سال‌های گذشته و در سطوح مختلف کاهش‌هایی مشاهده می‌شود، مهم‌ترین مورد آنچه ذکر کردیم به اظهارات "آمنون بیکن شاحاک " رئیس سابق ستاد ارتش باز می‌گردد، وی در جریان تشییع جنازه "اسحاق رابین " نخست‌وزیر اسبق رژیم صهیونیستی در مورد مناسبات میان ارتش و صهیونیستها گفت که این مناسبات که در دو دهه پیش به خودی خود مفهوم بود، الان به یکی از منابع ناراحتی و نگرانی موسسات نظامی تبدیل شده است و این سازمان‌ها محافظت از جایگاه ارتش را در صدر اولویت‌های خود قرار داده‌اند. به نوشته الجزیره، بعد از جنگ سال 1973 بود که برای اولین بار جایگاه ارتش رژیم صهیونیستی به عنوان ارتشی که ممکن نیست اشتباه کند‌ فرو ریخت. روند شکست خورده در بسیاری از جنگ‌های سال‌های اخیر نیز در این موضوع سهیم بوده است که با قدرت کم و نامناسب ارتش رژیم صهیونیستی و انحطاط اخلاقی در میان فرماندهان این ارتش این موضوع را به صورت ناامید کننده‌ای به اثبات می‌رساند. شهرک‌نشینان صهیونیست دیگر "ارتش دفاعی اسرائیل " را قویترین ارتش در جهان نمی‌دانند، بلکه بر عکس اسرائیلی‌ها امروز کمترین میزان خوش‌بینی و بیشترین ترس و نگرانی را از ارتش دارند، آن‌ها ایمان خود به توان نظامی ارتش اسرائیل را از دست داده و اعتماد خود به موسسات و سازمانهای خود را نیز از دست رفته می‌بینند، این‌ اطلاعات از نتایج بررسی‌ها سالیانه‌ در کنفرانس هرتسلیا در سال 2007 در مورد بازدارندگی ارتش برداشت می‌شود. بنا بر این گزارش نظرسنجی روزنامه صهیونیستی هاآرتص نیز نشان داد که میزان اعتماد جوانان اسرائیل به ارتش این رژیم در سال‌های اخیر به میزان 7 درصد کاهش یافته است، این موضوع فرماندهان ارتش را نگران کرد و نظرسنجی‌های محرمانه‌ای را در همین رابطه انجام دادند که نتایج مشابهی را ارائه داد، ‌آن‌ها برای حل این مشکل و بازگرداندن اعتماد به ارتش در میان مردم سرزمین‌های اشغالی و جلوگیری از بحرانی‌تر شدن اوضاع کمیته ویژه‌ای را در ارتش تشکیل دادند. بخش علوم رفتاری در ارتش اسرائیل که مواضع افراد ارتش را مورد بررسی قرار می‌دهد، یک سوال ساده در این زمینه از نظامیان و سربازان می‌پرسد: شغل نظامی‌گری در دیدگاه مردم چگونه است؟ در سال 2001 بیش از 61 درصد از افراد ارتش گفتند که جامعه مدنی این شغل را شغلی مهم می‌داند، این در حالی است که در سال 2007 تنها 26 درصد این شغل را مهم می‌شمارند و بقیه معتقدند که اسرائیل‌ها به آن‌ها به عنوان گروهی از افراد بیکار نگاه می‌کنند. به نوشته این مقاله با وجود این‌ شرایط سخت، بسیاری از کارشناسان نظامی معتقدند که ایجاد روحیه واقعی در میان ارتش و پیروزی در جنگ‌های آینده بسیار سخت است، این موضوع بویژه پس از جنگ غزه حادتر شده است و انتقاد رسمی علیه فرماندهان ارتش و افسران آن به گوش می‌رسد که از خشم و خواری نظامیان از فرماندهان ارتش ناشی می‌شود،‌ این خشم و نفرت پس از آن روی داد که در اتخاذ تصمیمات اساسی تشویش ایجاد شد، احساس بطالت در میان افراد آموزش ندیده و کسانی که خوب تجهیز نشده بودند، وجود داشت، دستورات مکرر متناقض و متغیر، هماهنگی اندک، عدم درک مأموریت‌ها و اهداف، بخشی از علت‌هایی بودند که منجر به از دست رفتن اعتماد به فرماندهان ارتش و فرماندهان نظامی شده است، به همین علت بعید نیست که بسیاری از نظامیان اسرائیلی اعلام کنند که در صورتی که دوباره به جنگ فراخوانده شوند در آن شرکت نخواهند کرد. بر این اساس بزرگترین خطری که ارتش اسرائیل در آن گرفتار آمد، علاوه بر بحران اعتماد داخلی میان افسران ارشد و نظامیان و سطح پایین فن‌آوری برخی تجهیزات و اطلاعات ارتش اسرائیل و خودکامگی فرماندهان این ارتش‌‌، این است که چهره آن در میان دشمنانش نیز تغییر کرده است، به این ترتیب این موضوع تاثیر زیادی در تصمیم‌گیری کشورها در مورد جنگ آینده یا پرتاب موشک به عمق خاک اسرائیل دارد.

_خودکشی نظامیان

  الجزیره می‌افزاید: بیماری‌های روانی و جسمی از شایعترین مسایل در ارتش اسرائیل است، این موضوع تنها به افرادی که برای بار اول و به تازگی وارد ارتش شده‌اند، بازنمی‌گردد، بلکه نسبت بالایی از افرادی که بعد از دوران خدمت خود از ارتش خارج می‌شوند نیز با این مشکلات مواجه می‌گردند. همچنین برخی از کسانی که همچنان در ارتش خدمت می‌کنند، نیز مبتلا به بیماری‌های روانی و جسمی هستند و به دلیل همین بیماری‌ها‌ علیه وزارت جنگ اسرائیل شکایت کرده و ابراز داشته‌اند که به علت عملیات نظامی این بیماری‌ها برای آنان ایجاد شده است. از سوی دیگر نسبت بالایی از افرادی که بازنشسته می‌شوند به علت مشکلات روانی که در طول خدمت برای آنها ایجاد شده است، درخواست غرامت می‌کنند. به عقیده این نویسنده با توجه به آمار موجود باید گفت که میزان بیماران روانی در میان ارتش اسرائیل به صورت سالانه افزایش می‌یابد، این آمار در سال 2005 نشان می‌داد که یک نفر از هر هشت نظامی اسرائیلی گزارش‌هایی را در مورد بیماری‌های روانی خود دریافت کرده بودند، این آمار نشان می‌داد که این سطح از بیماری‌ها نسبت به سال 2002 رشدی معادل 20 درصد داشته است. این موضوع باعث ایجاد اختلافاتی در میان فرماندهان ارشد ارتش شده است و برخی از آنان دیگران را به تساهل در زمینه رفتار با این بخش از جوانان در سنین زیر 18 سال متهم می‌کنند. در همین راستا و در ادامه این بیماری‌های روانی میزان خودکشی نیز در میان نظامیان ارتش افزایش قابل توجهی داشته است. این موضوع باعث شده است تا سرهنگ "یوسی بن هورین " ناظر دستگاه‌های امنیتی تحقیقاتی را در مورد این پدیده آغاز کند، البته مشخص شد که وی نمی‌تواند این موضوع را حل کند. بنا بر این گزارش در پی افزایش این پدیده ارتش چندین طرح را برای مقابله با آن به کنیست رژیم صهیونیستی ارائه داد، این اقدام در شرایطی انجام شد که بر اساس آمار هر دو هفته یک نظامی صهیونیست دست به خودکشی می‌زند. از سوی دیگر گزارش‌ها نشان می‌دهد که خودکشی شایع‌ترین عامل مرگ افراد در داخل ارتش اسرائیل است، این آمار حتی از میزان کشته شدگان در عملیات و درگیری‌های نظامی و سوانح غیرمترقبه نیز بیشتر است. میزان خودکشی سربازان اسرائیلی پیش از انتفاضه الاقصی حدود سی نفر در هر سال بود که این‌ آمار در مقایسه با سایر کشورهای جهان رقم بالایی بود، اما بعد از آغاز انتفاضه به صورت گسترده رشد کرد که این حادثه اسرائیل را در یک بحران واقعی قرار داد. تحقیقات و گزارش‌ها نشان می‌داد که فرمادهی ارتش آنطور که باید به این موضوع اهمیت نمی‌دهد و اقدامات آن‌ها فقط در حد اعلام و تبلیغ است، این موضوع "دان حالوتس " رئیس سابق ستاد ارتش را بر آن داشت تا بررسی سالانه‌ای را در نشست ستاد ایجاد کند، اما این موضوع هم نتوانست میزان خودکشی‌ها در ارتش را کاهش دهد و ارتش به اندازه‌ای که در کاهش میزان تلفات در حوادث رانندگی و آموزش‌ها موفق بود، در این زمینه موفقیتی کسب نکرد.